วันจันทร์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

Lingzhi--Modern Researches

 Lingzhi--Modern Researches

Chemical analysis has revealed that lingzhi contains high molecular weight polysaccharides, triterpenes (ganoderic acids), sterols, coumarin, mannitol, organic germanium, adenosine, amino acids, vitamins, etc.


 In addition to all of the ingredients in the fruit body, lingzhi mycelium contains higher level of the RNA (which disrupts viral diseases by inducing interferon production), oleic acid and cyclooctasulfur (both strong inhibitors of histamine release), LZ-8, (an immunomodulating protein which significantly reduces but doesn't entirely shut down antibody production).
 Lingzhi contains 800-2,000 ppm of organic germanium, which is 4-5 times more than ginseng. Germanium is a trace element with adaptogenic functions.

 The major components of lingzhi have proven to be a significant anti-inflammatory and inhibit malignant tumor growth. Its glycosides and polysaccharides promise to be a new type of carcinostatic agent which would be helpful in immunotherapy.
 Ganoderic acids may lower blood pressure as well as decrease LDL ("bad") cholesterol. These specific triterpenoids also help reduce blood platelets from sticking together--an important factor in lowering the risk for coronary artery disease. 

 While human research has been reported that demonstrates some efficacy for the herb in treating altitude sickness and chronic hepatitis B, these uses still need to be confirmed in well-designed human trials. 
 
 Animal studies and some very preliminary trials in humans suggest lingzhi may have some beneficial action in people with diabetes mellitus and cancer. Two controlled clinical trials have investigated the effects of lingzhi on high blood pressure in humans and both found it could lower blood pressure significantly compared to a placebo or controls. The people with hypertension in the second study had previously not responded to medications, though these were continued during the study. 

 Lingzhi has shown remarkable efficacy in reducing allergies and protecting the liver. Ganoderma lucidum is actually the powder inside the spores of the fungus lingzhi, which are formed as the mushroom matures. This powder contains high quality protein, with all 18 essential amino acids included. It has a combination of natural vitamins and critical trace elements essential for the functioning of the immune system. 

 Lingzhi has a widespread use as a herbal medicine in clinical settings. Many Chinese physicians have co-administered lingzhi in cancer patients receiving conventional chemotherapy and/or radiation treatment, to build up immune resistance and decrease toxicity. Although Ganoderma and its derivatives are not pharmaceuticals and have not undergone rigorous clinical trials to be tested against cancer, there is abundant in vitro, animal and indirect clinical evidence to support its supplemental use in cancer. 

 It has been reported that the extract and polysaccharides isolated from G. lucidum significantly inhibits the growth of implanted Sarcoma (S)-180 and Lewis lung-carcinoma in animal models in vitro (Lin, 1996). Although its anti-tumor activity is beyond doubt, the detailed mechanisms remain unclear. Some researchers have suggested that its anti-tumor activity may be mediated to some extent by activation of host immune functions.
 
 Former heart surgeon Dr. Fukumi Morishige, a leading authority on vitamin C in Japan, reports that when lingzhi (or reishi in Japanese) and vitamin C are combined the results against cancer and other diseases are far better than when Reishi is ingested. This is because the vitamin makes the polysaccharides more accessible to the immune system. 
 
 Lingzhi has long been known to extend life span, increase youthful vigor and vitality. It also promotes good blood circulation by eliminating thrombi in the blood streams. As a result, the person feels renewed vitality. Deterioration of mind and body is arrested. Lingzhi is indeed a herb with multiple applications. 

 Clinical observations have indisputable proof of lingzhi's efficacy against cholesterosis, arteriosclerosis, hypertension, fatty liver, hemorrhoid, tooth-infections, obesity and various problems that arise from high serum cholesterol level compounded by a lack of blood circulation. Lingzhi is also recognized to have some effect in cases of stroke, cerebravascular accident, coronary insufficiency, myocardial infarction, phlebitis etc.--problems that arise directly from arterial blockage. 

 Furthermore, lingzhi is found to be effective in treatment of typical dermatitis, bronchitis asthma, allergy rhinitis, chronic hepatitis etc.--problems related to allergic reactions. Lingzhi inhibits thrombi to facilitate medication absorption; it also has an additive effect that strengthens the prostate gland situated between the bladder and the urinary tract. It has the same effect on the early stage of diabetes mellitus. Bladder infection is accompanied by the usual thrombi formation. 

 Treatments with lingzhi arrest the latter thus eliminating complications within a short period. Other clinical tests showed that administering lingzhi instead of insulin can reverse blood sugar level back to normal after one year. 

 Its antitumor and immune enhancing properties, along with no cytotoxicity, raise the possibility that lingzhi could be effective in preventing oxidative damage and resulting disease. Using agarose gel electrophoresis, the potential of lingzhi extract as a radio protector and antioxidant defense against oxygen radical-mediated damage was evaluated. The results clearly demonstrate that the hot-water extract of lingzhi shows good radio protective ability, as well as protection against DNA damage induced by metal-catalyzed Fenton reactions and UV irradiation. The data suggest that lingzhi merits investigation as a potential preventive agent in humans. 

 Medicinal mushrooms have a long history of use in folk medicine. In particular, mushrooms useful against cancers of the stomach, esophagus, lungs, etc., are known in China, Russia, Japan, Korea, as well as the U.S.A. and Canada. There are about 200 species of mushrooms that have been found to markedly inhibit the growth of different kinds of tumors. Searching for new antitumor and other medicinal substances from mushrooms and to study the medicinal value of these mushrooms have become a matter of great significance. However, most of the mushroom origin antitumor substances have not been clearly defined. Several antitumor polysaccharides such as hetero-beta-glucans and their protein complexes (e.g., xyloglucans and acidic beta-glucan-containing uronic acid), as well as dietary fibers, lectins, and terpenoids have been isolated from medicinal mushrooms. In Japan, Russia, China, and the U.S.A., several different polysaccharide antitumor agents have been developed from the fruiting body, mycelia, and culture medium of various medicinal mushrooms (Lentinus edodes, Ganoderma lucidum, Schizophyllum commune, Trametes versicolor, Inonotus obliquus, and Flammulina velutipes). Both cellular components and secondary metabolites of a large number of mushrooms been shown to effect the immune system of the host and therefore could be used to treat a variety of disease states. 

 Due to damage by insects and weather, the quality of wild lingzhi is unpredictable. Only the fruit body can be harvested, when the active ingredients have already decreased. The dried mushrooms may not have the potency of the fresh mushroom. After it matures, the fruit body is hardened by a fiber which makes it more difficult to extract and digest the active ingredients. The spores are of microscopic dimensions, similar to the size of bacteria. They are protected by two layers of hardened cell walls. These cell walls trap the active ingredients inside and are indigestible. 

 Although wild lingzhi fruit body and the spores are all effective products, our ancestors had to use a large quantity of lingzhi to get a little benefit. As it was impossible to cultivate, this rare mushroom was available only to emperors. 

 Modern bio-engineering technology has made lingzhi available to the general public in large quantities. The quality can be carefully controlled by providing the best conditions and sufficient nutrients. Further investigations have discovered that the largest amount of active ingredients exists in the mycelium, and that the mycelium is more digestible. The extraction process can be timed at the precise stage when the mycelium contains the largest amount of active ingredients. Fresh mycelium is available, and there is no chance for mistaken identity. Without the obstacles of the fibers, the extraction is more complete and the extract is more digestible. Therefore, the latest researches on the medicinal properties of lingzhi are done on the mycelial extracts. 

 Lingzhi is now available in capsule or tablet form, which makes it possible to avoid the bitter taste and standardize the dosage. However, not all lingzhi capsules are the same. Some capsules are made from the fruit body, which contain a large quantity of dietary fibers. Some capsules contain other herbs, which may lead to side-effects. Some capsules made from the mycelium contain also the grain from which the mycelium is grown so only a small fraction of the capsule is actually lingzhi mycelium). The differences can be readily identified by tasting the powder. Pure lingzhi has an intense, pure bitter taste. The best lingzhi capsule is the extract of pure lingzhi mycelium without the grain. 
 
From  http://www.lingzhithai.com

วันพฤหัสบดีที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2556

                                 โรคแพนิค (Panic Disorder) (infomental)
                                           โดย : ผศ.นพ.สเปญ อุ่นอนงค์

         โรคแพนิค เป็นโรคชนิดหนึ่งที่มีคนเป็นกันมากและเป็นกันมานานแล้ว แต่ประชาชนทั่วไปมักไม่ค่อยรู้จักและยังไม่มีชื่อโรคอย่างเป็นทางการในภาษาไทย บางคนอาจเรียกโรคนี้ว่า "หัวใจอ่อน" หรือ " ประสาทลงหัวใจ" แต่จริงๆ แล้วโรคนี้ไม่มีปัญหาอะไรที่หัวใจ และ ไม่มีอันตราย เวลามีอาการผู้ป่วย จะรู้สึกใจสั่นหัวใจเต้นแรง อึดอัด แน่นหน้าอก หายใจไม่ทัน หรือหายไม่เต็มอิ่ม ขาสั่น มือสั่น มือเย็น บางคนจะมีอาการวิงเวียนหรือมึนศีรษะ ท้องไส้ปั่นป่วน ขณะมีอาการผู้ป่วยมักจะรู้สึกกลัวด้วย 

         โดยที่ส่วนใหญ่ผู้ป่วย โรคแพนิค จะกลัวว่าตัวเองกำลังจะตาย กลัวเป็นโรคหัวใจ บางคนกลัวว่าตนกำลังจะเสียสติหรือเป็นบ้า  อาการต่าง ๆ มักเกิดขึ้นทันทีและค่อย ๆ รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนเต็มที่ในเวลาประมาณ 10 นาที คงอยู่สักระยะหนึ่ง แล้วค่อย ๆ ทุเลาลง อาการมักจะหายหรือเกือบหายในเวลาประมาณครึ่งชั่วโมง หลังจากอาการแพนิคหายผู้ป่วยมักจะเพลีย และในช่วงที่ไม่มีอาการผู้ป่วยมักจะกังวลกลัวว่าจะเป็นอีก

         อาการ โรคแพนิค จะเกิดที่ไหนเมื่อไรก็ได้และคาดเดาได้ยาก แต่ผู้ป่วยมักพยายามสังเกตุ และเชื่อมโยงหาเหตุที่กระตุ้นให้เกิดอาการ เพื่อที่ตนจะได้หลีกเลี่ยง และรู้สึกว่าสามารถควบคุมมันได้บ้าง เช่น ผู้ป่วยบางราย ไปเกิดอาการขณะขับรถก็จะไม่กล้าขับรถ บางรายเกิดอาการขณะกำลังเดินข้ามสะพานลอยก็จะไม่กล้าขึ้นสะพานลอย ผู้ป่วยบางรายไม่กล้าไปไหนคนเดียว หรือไม่กล้าอยู่คนเดียว เพราะกลัวว่าถ้าเกิดอาการขึ้นมาอีกจะไม่มีใครช่วย ในบางรายอาจมีเหตุกระตุ้นจริงๆบางอย่างได้ เช่น การออกกำลังหนัก ๆ หรือเครื่องดื่มที่มีสารคาเฟอีน เช่น กาแฟ ชา น้ำโคล่า ในกรณีแบบนี้ควรหลีกเลี่ยงสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้

         ขณะเกิดอาการ ผู้ป่วย โรคแพนิค มักกลัวและรีบไปโรงพยาบาล ซึ่งแพทย์ที่ห้องฉุกเฉินมักตรวจไม่พบความผิดปกติ และมักได้รับการสรุปว่าเป็นอาการเครียดหรือคิดมาก ซึ่งผู้ป่วยก็มักยอมรับไม่ได้และปฏิเสธว่าไม่ได้เครียด เมื่อเกิดอาการอีกในครั้งต่อมา ผู้ป่วยก็จะไปโรงพยาบาลอื่นและมักได้คำตอบแบบเดียวกัน ผู้ป่วย โรคแพนิค หลาย ๆ รายไปปรึกษาแพทย์เพื่อเช็คสุขภาพ โดยเฉพาะหัวใจซึ่งก็มักได้รับการตรวจเช็คร่างกายอย่างละเอียด และไม่พบความผิดปกติอะไรที่สามารถอธิบายอาการดังกล่าวได้
         ซึ่งก็ยิ่งทำให้ผู้ป่วยกังวลมากขึ้นไปอีก อาการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นเรียกว่า อาการแพนิค (panic attack) ซึ่งแปลว่า "ตื่นตระหนก" เราจะสังเกตุได้ว่าอาการต่าง ๆ จะคล้ายกับอาการของคนที่กำลังตื่นตระหนก ใน โรคแพนิค ผู้ป่วยจะเกิดอาการแพนิคนี้ขึ้นมาเอง โดยไม่มีเหตุกระตุ้น และคาดเดาไม่ถูกว่าเมื่อไรจะเป็นเมื่อไรจะไม่เป็น การไม่รู้ว่าตนกำลังเป็นอะไรจะยิ่งเพิ่มความตื่นตระหนกให้รุนแรงขึ้น

          อาการแพนิค ไม่มีอันตราย อาการนี้ทำให้เกิดความไม่สบายเท่านั้นแต่ ไม่มีอันตราย สังเกตุได้จากการที่ผู้ป่วยมักจะ มีอาการมานาน บางคนเป็นมาหลายปี เกิดอาการแพนิคมาเป็นร้อยครั้ง แต่ก็ไม่เห็นเป็นอะไรสักที บางคนเป็นทีไรต้องรีบไปโรงพยาบาล "แทบไม่ทัน" แต่ไม่ว่ารถจะติดอย่างไรก็ไป "ทัน" ทุกครั้งเพราะอาการ แพนิค ไม่มีอันตราย

        
ในปัจจุบันเราพอจะทราบว่าผู้ป่วย โรคแพนิค มีปัญหาในการทำงานของสมองส่วนที่ทำให้เกิดอาการ “ตื่นตระหนก” โดยเป็น ความผิดปกติของสารสื่อนำประสาท บางอย่างเราจึงสามารถรักษาโรคนี้ได้ด้วยยา ยาที่ใช้รักษา โรคแพนิค จะมี 2 กลุ่ม คือ         
 
          1. ยาป้องกัน เป็นยาที่ออกฤทธิ์ช้า ปรับยาครั้งหนึ่งต้องรอ 2-3 สัปดาห์ จึงจะเริ่มเห็นผลคืออาการแพนิคจะห่างลง และเมื่อเป็นขึ้นมาอาการก็จะเบาลงด้วย เมื่อยาออกฤทธิ์เต็มที่ผู้ป่วยจะไม่มีอาการแพนิคเกิดขึ้นเลย ยากลุ่มนี้จะเป็นยาที่ใช้รักษาโรคซึมเศร้าบางตัว เช่น เล็กซาโปร (lexapro) โปรแซก (prozac) โซลอฟ (zoloft) ยากลุ่มนี้ไม่ทำให้เกิดการติดยาและสามารถหยุดยาได้เมื่อโรคหาย ในการรักษาด้วยยาเราจะจ่ายทั้งยาป้องกันและยาแก้ 

         เพราะในช่วงแรก ๆ ยาป้องกันยังออกฤทธิ์ไม่เต็มที่ ผู้ป่วยจะยังมีอาการจึงยังต้องใช้ยาแก้อยู่ เมื่อยาป้องกันเริ่มออกฤทธิ์ผู้ป่วยจะกินยาแก้น้อยลงเอง แพทย์จะค่อยๆเพิ่มยาป้องกันจนผู้ป่วย "หายสนิท" คือไม่มีอาการเลย แล้วให้ผู้ป่วยรับประทานยาต่อไปเป็นเวลา 8-12 เดือน หลังจากนั้นจะให้ผู้ป่วยค่อยๆ หยุดยา ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะสามารถหยุดยาได้โดยไม่มีอาการกลับมาอีก แต่ก็มีบางรายที่มีอาการอีกเมื่อลดยาลง ในกรณีแบบนี้เราจะเพิ่มยากลับขึ้นไปใหม่แล้วค่อย ๆ ลดยาลงช้า ๆ
       
        2. ยาแก้ เป็นยาที่ออกฤทธิ์เร็ว ใช้เฉพาะเมื่อเกิดอาการขึ้นมา เป็นทีกินที กินแล้วหายเร็ว ได้แก่ยาที่คนทั่วไปรู้จักกันในนามของยา “กล่อมประสาท” หรือยา “คลายกังวล” เช่น แวเลี่ยม (valium) แซแนก (xanax) อะติแวน (ativan) ยาประเภทนี้มีความปลอดภัยสูง (แปลว่าไม่มีพิษ ไม่ทำลายตับ ไม่ทำลายไต) แต่ถ้ารับประทาน ติดต่อกันนานๆ (2-3 สัปดาห์ขึ้นไป) จะเกิดการติดยาและเลิกยากและเมื่อหยุดยากระทันหันจะเกิดอาการขาดยา ซึ่งจะมีอาการเหมือนอาการแพนิค ทำให้แยกแยะไม่ได้ว่าหายหรือยัง ดังนั้นแพทย์จะเน้นกับผู้ป่วยว่าให้กินเฉพาะเมื่อมีอาการเท่านั้น ยังไม่เป็นห้ามกิน รอให้เริ่มมีอาการแล้วค่อยกินก็ทันเพราะมันออกฤทธิ์เร็ว